1974 Kıbrıs çıkarmasında hiç kimsenin bilmediği Libya ve Kaddafi olayı

İşte Mehmet Acet’in o yazısı;

 

1974 Kıbrıs çıkarmasında alay kumandanı olarak vazife yapan Orhan Kilercioğlu, ‘Unutulan Bedel’ isimli kitabında, ambargo nedeniyle sorunların yaşandığı o periyotta iki ülkenin Türkiye’nin yardımına koştuğunu anlatıyor.

Biri Pakistan, başkası Libya…

 

Kilercioğlu’nun kelamlarının ilgili kısmını alıntılayalım:

“Birliklerimiz yalnızca havadan atılma formunda değil, helikopterle de bu bölgelere indiriliyorlardı. Birinci harekat sırasında bilhassa hava kuvvetlerimizin kimi teknik özellikleri gösteren çeşitli mühimmatlara muhtaçlığı bulunuyordu.

Libya ve Pakistan’dan bu bahiste dayanak gelmişti.

Bilhassa Kaddafi, gereç gereksinimleri için depolarını açtırdı haberleri geldi ve oradan şayet varsa yahut muhtaçlık duyulacak gereçlerin alınmasına imkan sağlanıyordu.”

O devirde Libya ismine gönderilen yardımların Ankara’da ‘devlet hafızasına’ kaydedildiğini şimdilerde fark ediyoruz.

Nereden, nasıl mı fark ediyoruz?

Yapılan mutabakatlara, gelen dayanak taleplerine ilgili kurumlar nezdinde yüksek bir motivasyonla sahip çıkılmasından.

Libya’nın, 70’lerin ambargo periyodunda Türkiye’ye yalnızca mühimmat değil, petrol de verdiğini öğrendik.

Münasebetiyle yarın TBMM gündemine gelecek olan tezkere hazırlanırken, şimdiki mutabakatların korunmasına dönük uğraşların yanına, Libya’ya geçmişteki dayanışma örneklerinden gelen bu sempatik yaklaşımın eklenmesi yanlış olmayacaktır.

HUDUT, ŞÜMUL, ÖLÇÜ VE VAKTİ CUMHURBAŞKANINCA BELİRLENECEK

Yarın Meclis’te oylaması yapılacak olan tezkere ile ilgili, ilgili çevrelerden aldığım nabzı şöyle özetleyeyim:

-Henüz muharip güç gönderilmesi konusunda son bir karara varılmış değil.

-Diğer yandan Libya’dan muharip güçten çok, oradaki kendi imkanlarını güçlendirmeye dönük talepler geliyor.

-Bu karar biraz gidişata nazaran şekillenecek. Tezkerenin daha evvel belirlenen tarihten daha erkene çekilmesinin nedeni, oradaki gelişmelerin süratli bir biçimde ilerlemesi.

-Yani, yaşanabilecek mümkün gelişmelere karşı, örneğin Trablus’a dönük ani bir hücum karşısında alınması gereken güçlü kararlar için Meclis yetkisini elde hazır bulundurma niyeti kelam konusu.

-Bu bağlama oturacak halde, tezkere metninde geçen şu tabirlerin altını çizelim:

“Türkiye’nin yüksek menfaatlerini tesirli bir halde korumak ve kollamak, gelişmelerin seyrine nazaran ileride telafisi güç bir durumla karşılaşmamak için, hızlı ve dinamik bir siyaset izlenmesine yardımcı olmak üzere, hudut, şümul (kapsamı), ölçü ve vakti Cumhurbaşkanınca takdir ve tayin olunacak şekilde…”

“ÖNCELİKLİ MİSYONUMUZ İNSANİ YARDIM, EĞİTİM VE İŞBİRLİĞİ”

Ulusal Savunma Bakanı Hulusi Akar’ın Libya ile ilgili son açıklamaları da bu çerçeve ile örtüşüyor.

Artık de o açıklamalara bakalım:

“Libya ile uzun müddettir tarihi kültürel birlikteliğimiz var. Asi General Hafter ögelerinin akınları kelam konusu. Bu çerçevedeki gelişmeleri yakından takip ediyoruz. Birçok yabancı ülke de olaylara müdahil olmuş durumda. Libya dostumuz kardeşimiz. Sivillere yapılan harekatlara ilgisiz kalmamız kelam konusu değil. Cumhurbaşkanımıza davet mektubu geldi. Kayıtsız kalmamız mümkün değil. Libya için hazırlıklarımızı yaptık, insani yardım, eğitim ve işbirliği öncelikli misyonumuz.”

CHP’NİN LİBYA VE AKDENİZ TUTARSIZLIĞI

CHP’nin Libya tezkeresi için hayır oyu vereceği katılaştı.

Genel Lider Kemal Kılıçdaroğlu, “Ne işimiz var Libya’da” sorusuyla partisinin tavrının ne olacağını zati aşikâr etmişti.

Öteki taraftan bu tavır, birebir Kılıçdaroğlu’nun daha birkaç ay evvel “Akdeniz’de neden bir tek biz yokuz” ifadelerine yansıyan açıklamalarıyla temel bir çelişki arz ediyor.

Ağustos 2019’da Nevşehir’in Gülşehir ilçesindeki bir otelde düzenlenen CHP Vilayet Liderleri Toplantısı’nda konuşan CHP başkanı, “Doğu Akdeniz’de güçlü petrol var. Doğal gaz yatakları var. Amerika orada, Yunanistan orada, Kıbrıs Rum İdaresi orada, Mısır orada, Katar orada, hepsi orada. Bir tek devlet yok, Türkiye. Niçin yok?” demişti.

Akdeniz’in yer altı zenginliklerinden yararlanmak için “Armut piş, ağzıma düş” siyasetinin bir işe yaramayacağı ortada.

Hem, “Niye herkesin olduğu yerde biz yokuz” diyeceksin, hem de Akdeniz’de var olmak için adımlar atıldığında “Ne işimiz var Libya’da” diye çıkışacaksın.

Bu iki telaffuz yan yana durduğunda yaman bir çelişki dışında bir mana tabir etmez.

Kemal beyin de inandırıcı olabilmesi için ikisinden birini seçmesi lazım.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir