‘İki sene bekler mi bir adalet?’

İZMİR – Nazan Dedeoğlu, geçen yıl İstanbul Kumkapı’da üst geçitten düşerek ömrünü yitirmişti. Nazan’ın yanında bulunan erkek arkadaşı Umut Berkutay Yetim, olay anında Nazan’ın vefatına kendisinin sebep olduğunu söyledi. Lakin daha sonra tabirini değiştirip Nazan’ın intihar ettiğini argüman etti. Hakkında ‘intihara teşvik’ suçlamasıyla dava açılan Umut Berkutay Yetim, Nazan Dedeoğlu’nu intihara yönlendirdiği tarafında kesin kanıt olmadığı münasebet gösterilerek beraat etti.

Nazan’ın kardeşi Neslihan Dedeoğlu, süreci hızlandırmak maksadıyla toplumsal medyada imza kampanyası başlatarak üst mahkemenin bir an evvel açılması ve davanın haklı bir biçimde sonuçlanması için imza kampanyasına takviye olma daveti yaptı. “Nazan’a Ne Oldu?” başlıklı kampanyayı şu ana kadar bin 960 kişi imzaladı.

Şiddete uğramış olması ve ölümündeki bir grup kuşkuların giderilmemiş olması nedeniyle Nazan’ın vefatını “kadın cinayeti” olarak pahalandıran Avukat Kaan Aytuğ ve kardeşi Neslihan Dedeoğlu ile yaşanan olayın ayrıntılarını ve mahkeme sürecini konuştuk.

‘SAKIN BABAMA SÖYLEME’

“Biz iki kardeşiz. Bir ben, bir de ablam vardı işte” diyor Neslihan. “Çorlu’da yaşıyorduk. Ablam liseye geldiğinde okumak için Sıhhat Meslek Lisesi’ne gitmek istedi. O vakit İstanbul’a teyzemin yanına gitti. Daha sonra İstanbul’da anestezi teknikeri olarak işe girince orada yaşamaya karar verdi. Ablamın okula yeni girdiği periyotta o çocuk da tıpkı okulda, son sınıftaydı. Ablam mezun olduktan sonra da görüşmeye devam ettiler.”

“Ölümünden 5-6 ay evvel ablamın çalıştığı hastaneden annemi aradılar. O çocuk ablama şiddet uygulamış. Ablam, babam kalp hastası olduğu için hiçbir şey anlatmıyordu. Annem geleceğini söyleyince ‘Sakın babama söyleme, yalnızca sen gel’ demiş. Annem ablamın yüzü şişmiş ve morarmış halini görünce ‘Eve dönüyoruz, artık bu çocukla birlikte olamazsın’ dediğinde ablam ‘Ben onu seviyorum’ diye karşılık vermişti. O vakit annem durumu anlatmak için çocuğun ailesiyle konuştu. Ablam bizimle daima tanıştırmak istedi ancak o çocuk, daima çeşitli mazeretlerle tanışmaktan kaçındı.”

Nazan Dedeoğlu

ABLAMIN İNTİHAR ETTİĞİNE İNANMIYORUM

Olayın olduğu gece Yetim ailesinin kendilerini arayarak oğullarıyla birlikte ablasının kaza geçirdiğini söylediklerini aktaran Neslihan, “Ablam ağır bakımdaydı. İç kanama olduğu için müdahale edilemedi. Gözlerini hiç açamadı. Annem ağır bakıma girdiğinde elini tutup ‘kızım ben geldim’ diye seslenince bir damla gözyaşı akmış gözünden” diye devam ediyor.

Adaleti toplumsal medyada aradıklarını söyleyen Neslihan, ablasının daha evvel de birebir kişi tarafından darp edilmesinin kıymetli bir delil olduğunu söyleyerek “Ben ablamın intihar ettiğine inanmıyorum” diyor. Neslihan, “Olayın çabucak gerisinden verdiği birinci ifadeyi emekli asker olan babası imzalamasına mahzur oldu. Mahkemede ağlamış fakat sonraki gün Twitter’da bir arkadaşıyla gülerek çekindiği fotoğrafı paylaştı. Hatta bir arkadaşı ‘Varsa ötesi yaşayalım’ diye etiketleyerek fotoğrafını yayınladı. Annem bu fotoğrafı mahkemede ispat olarak gösterince Twitter hesabını da kapattı. Artık dava sonuçlandı ve beraat etti. Ağır ceza mahkemesinde yargılanması için üst mahkemeye başvurduk. Bunu hızlandırmak için toplumsal medyada imza kampanyası başlattık”, diyerek hassas yurttaşlara imza kampanyasına dayanak olma daveti yapıyor.

BELGELERİN 2 YIL BEKLEDİĞİ OLUYOR

Belgenin istinafta Bölge Adliye Mahkemesi’nde sıra beklediğini söyleyen Avukat Kaan Aytuğ, “Bu bekleme olağan koşullar altında 6 ay ile 2 yıl ortasında bir sürece bağlı. Şayet birileri bastırır, gündeme gelirse çok daha çabuk öne alınacak işlemlerken, olağan yurttaşın talebinin orada 2 yıl bile beklediği oluyor. Hasebiyle şu an bekleme sürecindeyiz. Basının gündeme getirmesi ya da toplumsal medyadan bir hareketlenme kelam konusu olursa tahminen bir yararı olur, lakin onun haricinde mahkeme kararından bu yana hiçbir değişiklik yok açıkçası. Biliyorsunuz artık basın, ‘dördüncü güç’, toplumsal medya da ‘beşinci güç’ oldu. Bunun dışında bir şeylerin değişmesi sahiden zor” diyor.

SANIK MAHKEME KADEMESİNDE SÖYLEDİĞİNİ İNKAR ETTİ

Nazan’ın arkadaşlarının sanığın uyuşturucu kullandığı ve Nazan’ı birtakım şeylere zorlayıp tehdit ettiğine dair tanıklıkları olmasına karşın mahkemenin bu tanıklıkları hiçbir formda dikkate almadığını söyleyen Aytuğ, “Olay gecesi birinci sözünde Nazan’ın çok sarhoş olduğunu söylüyor sanık. ‘Atlarım, atlayamazsın’ üzere bir kadro beyanları var. Oradaki misyonlu polis memurları bu konuşmayı duyup tutanak tutuyorlar. Sonra sanığın babası geliyor ve tutanağı imzalatmıyor. Hastaneye birinci gelenlerden birisi babası aslında. Polis memurlarından yalnızca bir tanesi mahkemeye geldi. Başkaları orta karar etabında vazgeçti. Mahkemeye gelen polis memuru “Bu tutanak doğrudur. Biz bu konuşmaları duyduk ve bu halde tutanak tuttuk” dedi. Lakin sanık mahkeme etabında bu söylediğini inkâr etti” diye anlatıyor.

‘GÖRÜNTÜLERDE 15 DAKİKA YOLUN ALTINDA TARTIŞIYORLAR’

Olayın en kıymetli delillerinden olan kamera kayıtlarının dahi ciddiye alınmadığını söyleyen Aytuğ, “Bunlar belirli ki Kumkapı’da bir yerde eğlenmişler. Kumkapı’dan çıkıp da üst geçide gerçek yürürlerken yol boyunca ne yapılıp, ne edildiği neden savcılık tarafından araştırılmadı?” diye soruyor.

“Artık her binanın altında kamera var. Münasebetiyle yol boyunca bir sürü kameranın önünden geçtiler. Çok uzaktan çeken bir kamerayı inceleyen iki polis memuru neler yaşandığına ait ‘kamera kayıtlarında manzara yoktur’ diye rapor verdi. Münasebetiyle savcılık sadece konuşmalar nedeniyle intihara teşvikten bir dava açtı. Lakin daha sonra biz belgeden manzaraları alıp incelediğimizde bir ekip şeyleri gördük. Bu imgelerde 15 dakika yolun altında tartışıyorlar. Bir tanesi başkasına vuruyor ya da ittiriyor. Bunun üzerine Nazan düşüyor. Sonra yolun üzerinde Nazan karşıya geçmeye çalışıyor. Oburu onu yerde sürüklüyor. Nazan’ın yerde sürüklenme ve yere düşme kademesi var. Bunları mahkemede anlattık. Birinci uzman raporunda bizim anlattıklarımız doğrulanmadı. Bunun üzerine saniye saniye mahkemeye sunduk. Mahkeme imaj incelemesi için birebir ekspere tekrar gönderdi. Manzara incelemesinde eksper bu kere gördü. Ve birebir uzman sözünü değiştirdi. Bakın, birinci raporda iki polis memuru imzasıyla ‘hiçbir şey yok’ denildi. İkinci raporda yolda durup tartıştıkları yazıldı. Bizim itirazlarımız üzerine üçüncüsünde, ‘itildiği, düştüğü ve sürüklendiği, yolun karşısına geçmek istemediği’ biçiminde bir rapor verildi.”

‘ADLİ TIP KURUMU’NA SORULMASI ÇOK GÜÇ BİR ŞEY DEĞİLDİ’

Nazan’ın vefatından sonra otopsi raporunda kanında çok ölçüde kimyasal çıktığına da değinen Aytuğ, mahkemenin bunu sorma gereği bile duymadığını söylüyor.

“Biz mahkemeden, bu kimyasalların kendisine zorla verilmiş bir şeyler olup olmadığını sorduk. Hastanede müdahale sırasında verilen ağrı kesiciler de olabilir. Fakat arkadaşlarının sanık için uyuşturucu kullandığı tezleri karşısında Nazan’a verdiği uyuşturucudan da kaynaklanabilir. Adliyelerde her gün karşılaştığımız şeyler bunlar. Beşerler cinsel birlikteliklerini kolaylaştırmak ya da fantezi boyutuna eriştirmek için yanlarındaki beşere haberli ya da habersiz ekstaziden tutun, uyarıcıya kadar çeşitli unsurlar verebiliyorlar. Bunlar birebir vakitte halüsinasyona da sebep olabiliyor. Kimyasalların hangileri müdahale sırasında verilendir, hangisi değildir en azından açığa çıksın. Alışılmış ki verilmemiş de olabilir. Fakat bu çocuk anestezist olduğu için mesleği gereği kimyasallara çok kolay ulaşabilecek birisi. Hasebiyle İsimli Tıp Kurumu’na sorulması çok güç bir şey değildi.”

‘SIRT ÜSTÜ DÜŞEN BİR İNSANIN DİŞLERİ EKSİLİR, ÇENESİ KIRILIR MI?’

İsimli Tıp Kurumu’na gönderilmediği için belgedeki soruların tamamının karşılıksız kaldığını söyleyen Aytuğ, şöyle devam ediyor:

“Otopsi raporunda Nazan’ın dudağından, yanağına kadar bir morluk kelam konusu. Dişleri eksik ve çenesi kırık. Kamerada görülen ittirme ya da vurma sırasında çenesini kırmış olabilir mi? Sırt üstü düşen bir insanın düşmeyle dişleri eksilir, çenesi kırılır mı? Bunların hepsi birer soru işareti. Yeniden Nazan’ın bedeninde sürüklenme izleri var. Eksper raporuyla da uyumlu bir durum. Nazan, o arbede sonrasında kaçıp üst geçide çıkarak ‘Gelme atlarım’ mı dedi? Bunların hepsi polis memurlarının duyduğu şeyler. O köprüden düşmek sahiden mümkün değil. Şayet isimli tıp raporunda ‘düşme sonucunda kırılır’ denilseydi, ailenin de gönlüne bir su serpilirdi. Bu haliyle ailenin niyeti, daha evvel de kızlarına şiddet uygulandığı için olay gecesi yaşanan 15 dakikalık tartışmada sanığın, kızlarının çenesini, dişlerini kırdığı, bunun üzerine kızlarının kaçarak köprüye geçtiği, gelme yoksa atlarım dediği ve sonrasında atladığı tarafında. Yani bu haliyle hukuksal olarak ‘ölüme sebebiyet’ olması gerekirken ‘intihara teşvik’ olarak dava açıldı. Ve bu haliyle dahi mahkeme, eksik inceleme yapıp beraat kararı verdi. Uzman raporunu değiştirdiği halde dikkate alınmadı.”

ÇANTA, AİLEYE HİÇ TESLİM EDİLMEDİ

Olayın en başından itibaren yapılan yanlışların saymakla bitmeyeceğini söyleyen Aytuğ, Nazan’ın çantasının sonraki gün bulunmasına karşın aileye teslim edilmemesinin de başka bir belirsizlik olduğunu söylüyor: “Kavganın olduğu imajlarda Nazan ya da sanık bir şey fırlatıyor. İmajda bir şey kaldırıma hakikat uçuyor. Muhtemelen bu Nazan’ın çantası. Çanta sonraki gün bulundu ve karakola teslim edildi. Fakat aileye hiç teslim edilmedi. Kayıtlara nazaran çanta karakola teslim ediliyor. Ancak karakol diyor bizde değil, savcılık diyor bizde değil… Biz Nazan’ın telefonunun IP numarasını verip bulunması için talepte bulunduk. Dedik ki ‘Bu telefon kesinlikle sinyal verecektir’. Zira içinde ne cins yazışmaların, ne çeşit kayıtların olduğu dava süreci için çok kıymetli. Bunu bile ciddiye almadılar!”

NAZAN’IN OLAYI NE BİRİNCİ NE DE SON

Mahkemelerin verdiği kararların yüzde elliyi aşan bir kısmının üst mahkemeden bozularak geri döndüğü bilgisini aktaran avukat Kaan Aytuğ şunları söyledi: “Bu durum hakikat düzgün incelemenin yapılmadığı ve karar değerlendirmesinin eksik yapıldığı manasına geliyor. İşini düzgün yapan savcılarımız elbette ki var. Fakat bu davada ailenin başındaki sorular aydınlatılsaydı, bu türlü bir feryatları olmayabilirdi. Bu mevzuyu aydınlatmaz, karanlıkta bırakırsanız, kendileri de son nefeslerini verene kadar bu insanların feryadı devam edecektir. Nazan’ın şiddete uğramış olması ve ölümündeki bir grup kuşkuların giderilmemiş olması nedeniyle bence bu bir bayan cinayetidir. Nazan’ın olayı ne birinci ne son. Bu biçimde kapatılan çok dava var. Umarım düzelir ancak ‘sizin avukat olarak umudunuz var mı’ diye soruyorsanız açık söyleyeyim, yok! Bu süreçte gerek toplumsal medyadaki baskı ile, gerek basına yansıyacak haberlerle bu olay gündemde tutularak bir halde bu belgeyi inceleyecek insanların merak etmesi sağlanabilir. Yoksa biliyorsunuz, pek çok evrak orada bekliyor. İki sene bekler mi bir adalet? Bekliyor…”

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir